Po rozruchu na Oceano Mare, kolejnego dnia piękna i odludna ściana Oronnoro. Gdy w zeszłym roku przeszliśmy tutaj Evinrude, Ania obiecała że wróci ze mną na C'est Chic (7a+). Finalnie pod ścianą decydujemy się jednak na opcję rezerwową - Issalada e purpos (7b/7b+ 350m). Głównym powodem był poranny upał (wschodnia wystawa) – na drugiej drodze mogliśmy pozwolić sobie na późny start i ewentualne wspinania na łatwiejszej górnej części po ciemku. Prowadzenie całości miało też dać odpowiedź czy jestem gotowy na to samo na głównym celu (Sette Anni) dwa dni później – mimo niższej wyceny (6c+/7a) całościowo droga ta jest bowiem dużo bardziej wymagająca. I był to w strzał w dziesiątkę - sprawdzian zaliczony (RP), a samo wspinanie świetne!

Ponieważ jednym z celów podczas kolejnej wizyty na Sardynii była eksploracja, postanawiamy odwiedzić jedną z pięknych ale trudniej dostępnych ścian, Oronnoro. Znajdziemy tutaj kilkanaście linii, w tym kilka ze stałymi punktami – te oferują trudności od 6b+ do 7b+ i długość do 350 metrów. Najpopularniejsza droga to Atomica (6b+), nas interesują jednak C’est chic (7a+) i Evinrude (6c+). Finalnie po rozpoczęciu wspinania na pierwszej zjeżdżam ze stanowiska i przenosimy się na drugą – konieczność powtarzania wyciągu i późna pora w perspektywie tego co czeka powyżej i prowadzenia całości nie rokują. Evinrude okazuje się świetna ale i dość wymagająca na teoretycznie łatwiejszych wyciągach, choć powtarzam tylko kluczowy to na pewno w pamięci pozostaną i te pozostałe 😊.